Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

Σαν τα χιόνια...

Όλο αναβάλλω την επίσκεψή μου στο ιστολόγιο. Με έχει παρασύρει το σασπένς της τύχης μας, μαζί με την καταστροφολογία και την εμφύτευση αυτής της ατέρμονης απαισιοδοξίας. Αγωνιώ για την καθημερινότητά μας πια, όχι για το μέλλον, αυθυποβάλλομαι σε αυτή την αγωνία καμιά φορά, σαν να τη συνηθίζω κιόλας. Πού μυαλό για ξέγνοιαστα σερφαρίσματα... Μόνο καμιά κλεφτή ματιά στα γραφόμενα μακρινών διαδικτυακών φίλων-έτσι, για να συντηρηθεί η νοσταλγία.

Μια κλεφτή στάση κι η αποψινή.
Καλό ξημέρωμα.


















Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

" Η Λύση"



Ύστερ’ απ’ την εξέγερση της 17 του Ιούνη,
ο γραμματέας της Ένωσης Λογοτεχνών
έβαλε και μοιράσανε στη λεωφόρο Στάλιν προκηρύξεις
που λέγανε πως ο λαός
έχασε την εμπιστοσύνη της κυβέρνησης,
και δεν μπορεί να την ξανακερδίσει
παρά μονάχα με διπλή προσπάθεια. Δε θα’ ταν τότε
πιο απλό, η κυβέρνηση
να διαλύσει το λαό
και να εκλέξει έναν άλλον…;

Μπέρτολτ Μπρέχτ

Σε μετάφραση του Μάριου Πλωρίτη

Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2011

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2011

Διελκυνστίδα


Πολύ χάρηκε το Κόμμα Β για τις επιτυχίες του στις δημοσκοπήσεις... που δεν είναι παρά δείκτες δυσαρέσκειας του λαού από το Κόμμα Α, της εξουσίας.
Το τελευταίο είχε ευτηχήσει με το καλύτερο στα χρονικά ποσοστό πλειοψηφίας που κέρδισε στις εκλογές. Βεβαίως, κι αυτό τότε δεν ήταν παρά δείκτης δυσαρέσκειας του λαού απ' τη διακυβέρνηση του Κόμματος Β.
Έτσι, η ιστορία επαναλαμβάνεται εδώ και δεκαετίες. Όμορφα χρόνια!..

Η τύχη μας παίζεται, εμπαίζεται απ' τα Κόμματα που παίζουν τη διελκυνστίδα. Οι μεν τραβούν, οι δε χαλαρώνουν και τούμπαλιν. Τα παιδία παίζει, δηλαδή.
Κανείς νικητής δεν αναδεικνύεται. Άλλωστε, αυτό το παιχνίδι έχει μόνο ηττημένους.

Σιγά το νέο, θα μου πεις.
Έλα, όμως, που πάντα με εκπλήσσει εμένα αυτός ο εμπαιγμός.
Σαν πόσο θα τραβιέται ακόμα το ρημάδι το σχοινί;

Και τι να κάνω; Πάλι να κάτσω στην κερκίδα;
Ως πότε, παλληκάρια;

"Δειλοί μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα".
Κ. Βάρναλης


Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011